Sztuka
Piotr Sikora
kurator Law of the Desert: Erring
Piotr Sikora (1986) jest krytykiem i kuratorem sztuki współczesnej. W swojej praktyce analizuje stereotypy, uprzedzenia i wielkie narracje związane z Europą Środkowo-Wschodnią, czerpiąc inspiracje zarówno z popkultury, jak i z kampu, mykologii, saun czy codziennego zażenowania. Posługując się ironią, przesadą i prowokacją, podważa utarte schematy myślenia o sztuce.
Jego podejście teoretyczne zakorzenione jest w studiach kulturowych i horyzontalnej historii sztuki. W pracy kuratorskiej koncentruje się na dekonstrukcji dominujących narracji, tworząc wystawy takie jak Czeski Papież, Slav Squatting and Its Discontent czy Morze Sera.
Siedem lat związany był z MeetFactory, gdzie pracował jako host i kurator rezydencji artystycznych, zajmując się tematyką mobilności kulturowej i zrównoważonych modeli współpracy. Obecnie pracuje w Muzeum Sztuki i Designu Benešov, badając relacje między centrum a peryferiami. Współkuratoruje również artystyczny reality show GASTROFAZA, obsesyjnie jeździ na rowerze i współwychowuje dwójkę synów.
Piotr Sikora (1986) jest krytykiem i kuratorem sztuki współczesnej. W swojej praktyce analizuje stereotypy, uprzedzenia i wielkie narracje związane z Europą Środkowo-Wschodnią, czerpiąc inspiracje zarówno z popkultury, jak i z kampu, mykologii, saun czy codziennego zażenowania. Posługując się ironią, przesadą i prowokacją, podważa utarte schematy myślenia o sztuce.
Jego podejście teoretyczne zakorzenione jest w studiach kulturowych i horyzontalnej historii sztuki. W pracy kuratorskiej koncentruje się na dekonstrukcji dominujących narracji, tworząc wystawy takie jak Czeski Papież, Slav Squatting and Its Discontent czy Morze Sera.
Siedem lat związany był z MeetFactory, gdzie pracował jako host i kurator rezydencji artystycznych, zajmując się tematyką mobilności kulturowej i zrównoważonych modeli współpracy. Obecnie pracuje w Muzeum Sztuki i Designu Benešov, badając relacje między centrum a peryferiami. Współkuratoruje również artystyczny reality show GASTROFAZA, obsesyjnie jeździ na rowerze i współwychowuje dwójkę synów.
Magdalena Tryba
Artystka zbieraczyni.
W swojej praktyce artystycznej skupia się na pracy z materiałami i obiektami znalezionymi pochodzenia naturalnego, jak i sztucznego. Interesuje ją fenomen zbieractwa jako szczególny rodzaj performansu, jak i dalsza praca z materiałami zgromadzonymi w trakcie tej praktyki. W pracach plastycznych stara się eksperymentować z różnymi materiałami inspirując się ich zastaną budową, estetyką biomorfizmu i bezformia (formless). Tworzy głównie asamblaże, małe obiekty oraz większe instalacje i wystawy. Sięga także po wideo oraz performans. Absolwentka Wydziału Intermediów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Studiowała także na Laboratoriach Kultury Współczesnej — studiach drugiego stopnia na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej przy Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Od roku 2022 pracuje w Galerii ASP w Krakowie, a od 2023 jako kuratorka Galerii studenckiej ASAP. Współtwórczyni niezależnej Galerii SN2022A w Krakowie, a także Kolektywu Brut.
W swojej praktyce artystycznej skupia się na pracy z materiałami i obiektami znalezionymi pochodzenia naturalnego, jak i sztucznego. Interesuje ją fenomen zbieractwa jako szczególny rodzaj performansu, jak i dalsza praca z materiałami zgromadzonymi w trakcie tej praktyki. W pracach plastycznych stara się eksperymentować z różnymi materiałami inspirując się ich zastaną budową, estetyką biomorfizmu i bezformia (formless). Tworzy głównie asamblaże, małe obiekty oraz większe instalacje i wystawy. Sięga także po wideo oraz performans. Absolwentka Wydziału Intermediów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Studiowała także na Laboratoriach Kultury Współczesnej — studiach drugiego stopnia na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej przy Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Od roku 2022 pracuje w Galerii ASP w Krakowie, a od 2023 jako kuratorka Galerii studenckiej ASAP. Współtwórczyni niezależnej Galerii SN2022A w Krakowie, a także Kolektywu Brut.
Jagoda Dobecka
Artystka wizualna mieszkająca i pracująca we Wrocławiu. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu na Wydziale Malarstwa oraz Szkoły Doktorskiej Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W swojej praktyce porusza tematy związane z żałobą, nostalgią i tęsknotą, poszukując sposobów na wspólnotowe przeżywanie stanów związanych ze stratą oraz elementów dających poczucie bezpieczeństwa. Interesują ją utylitarne strategie artystyczne, które inicjują przestrzenie budowania i poszerzania relacji oraz przekształcania hierarchii społecznych.
Jej prace były prezentowane na wystawach indywidualnych i zbiorowych m.in. w Fondazione Pastificio Cerere (Rzym, 2025), BWA Wrocław (2024), Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (2023), KODE Lysverket (Bergen, 2023), Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi (2023), Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki (Warszawa, 2022), Galerii Monopol (Warszawa, 2022) oraz Garage Gallery (Praga, 2021). Brała udział w programach rezydencyjnych w MeetFactory (Praga), KAIR Košice Artist in Residence, Goyki3 (Sopot), ssesi.space (Brno) i była stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Prezydenta Wrocławia.
Jej prace były prezentowane na wystawach indywidualnych i zbiorowych m.in. w Fondazione Pastificio Cerere (Rzym, 2025), BWA Wrocław (2024), Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (2023), KODE Lysverket (Bergen, 2023), Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi (2023), Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki (Warszawa, 2022), Galerii Monopol (Warszawa, 2022) oraz Garage Gallery (Praga, 2021). Brała udział w programach rezydencyjnych w MeetFactory (Praga), KAIR Košice Artist in Residence, Goyki3 (Sopot), ssesi.space (Brno) i była stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Prezydenta Wrocławia.
Agata Jarosławiec
Artystka wizualna, absolwentka historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim (licencjat) oraz Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie obecnie realizuje pracę doktorską. Jej praktyka artystyczna koncentruje się na badaniu związków między przeszłością, ciałem a tożsamością. Szczególnie interesuje ją temat traumy i pamięci rozumianej jako impuls poszukiwania nowych narracji. Laureatka stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2025), Stypendium Miasta Krakowa (2025), konkursu Artystyczna Podróż Hestii (2020), finalistka Allegro Prize (2021). Mieszka i pracuje w Krakowie.
Maja Krysiak
Maja Krysiak w swojej praktyce traktuje proces twórczy jako przestrzeń dojrzewania, sprawczości i odkrywania nowych jakości. Bada relacje między ciałem, materią i pamięcią miejsca, interesując się przepływem doświadczeń oraz materialnymi śladami obecności. Tworzy prace malarskie, rysunkowe i przestrzenne, w których ważną rolę odgrywa cielesność, emocjonalność i kontakt z otoczeniem.
Olivia Rosa
Artystka multimedialna, absolwentka Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Współzałożycielka kolektywu i Galerii Szaber. Jej wrażliwość kształtują nadmiar bodźców, chroniczne napięcie i obsesyjna obserwacja bytu.
Paweł Sobczak
Paweł Sobczak (ur. 1997) ukończył malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Jest artystą interdyscyplinarnym. W swoich pracach analizuje napięcia społeczne i kulturowe, jednocześnie badając nietrwałość tożsamości i pamięci. Prezentował swoje prace na wystawach indywidualnych w Centrum Sztuki Współczesnej Kronika w Bytomiu, Galerii Sztuki Współczesnej BWA w Katowicach oraz w przestrzeniach niezależnych, takich jak Galeria Jak Zapomnieć w Krakowie. Mieszka i pracuje w
Katowicach.
Katowicach.
Krzysztof Maniak
(ur. 1990) – jego praktyka artystyczna opiera się na działaniach w krajobrazie. Jego prace to najczęściej dyskretne, proste gesty i interakcje z przyrodą, takie jak gładzenie mchu, kory, śniegu, wchodzenie na drzewa, poszukiwanie odległości pomiędzy dwoma drzewami odpowiadającej długości jego ciała. Artysta tworzy podczas wędrówek po lasach, łąkach i wzgórzach w Tuchowie, gdzie mieszka. Miejsca te są zarówno tłem dla jego działań, jak i materiałem tymczasowych instalacji oraz źródłem rekwizytów używanych
w performansach.
Absolwent Wydziału Intermediów ASP w Krakowie, związany z Katedrą Zjawisk Sztuki Intermediów. Laureat m.in. 14. edycji konkursu Artystyczna Podróż Hestii, Grand Prix V Salonu Wiosennego zorganizowanego przez BWA w Tarnowie oraz X edycji Spojrzeń konkursu organizowanego przez Zachętę. Odznaczony brązowym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2025 wraz z Aleksandrą Kędziorek, Maciejem Siudą i Katarzyna Przezwańską reprezentował Polskę na 19. Międzynarodowym Biennale Architektury w Wenecji.
Jego prace można było zobaczyć m.in. w MSN w Warszawie, galerii SALT Ulus w Ankarze, BWA w Tarnowie, MOCAKu w Krakowie, CSW Zamku Ujazdowskim, czy w ramach Law of the Desert na Pustyni Błędowskiej.
Absolwent Wydziału Intermediów ASP w Krakowie, związany z Katedrą Zjawisk Sztuki Intermediów. Laureat m.in. 14. edycji konkursu Artystyczna Podróż Hestii, Grand Prix V Salonu Wiosennego zorganizowanego przez BWA w Tarnowie oraz X edycji Spojrzeń konkursu organizowanego przez Zachętę. Odznaczony brązowym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2025 wraz z Aleksandrą Kędziorek, Maciejem Siudą i Katarzyna Przezwańską reprezentował Polskę na 19. Międzynarodowym Biennale Architektury w Wenecji.
Jego prace można było zobaczyć m.in. w MSN w Warszawie, galerii SALT Ulus w Ankarze, BWA w Tarnowie, MOCAKu w Krakowie, CSW Zamku Ujazdowskim, czy w ramach Law of the Desert na Pustyni Błędowskiej.
Mikołaj Szpaczyński
urodzony w 1989 roku w Katowicach. Absolwent Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach (2017) i Intermediów Szkoły Doktorskiej Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (2024). Autor filmów, obiektów, działań w przestrzeni i instalacji. Swoją twórczość opiera na osobistej relacji z naturą. Bada krajobraz poprzez fizyczną wydolność własnego ciała, poddaje się sile grawitacji. Dąży do współdzielenia procesu twórczego z przyrodą i zjawiskami geologicznymi.
Jego prace były prezentowane m.in. na wystawach indywidualnych w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu, Trafostacji Sztuki w Szczecinie, BWA w Katowicach, BWA w Bydgoszczy, Miejscu Projektów Zachęty w Warszawie, Galerii Widnej w Krakowie, oraz na 13 edycji festiwalu Narracje w Gdańsku. Brał udział w programie rezydencyjnym W788 w Kozielcu nad Wisłą. Zdobywca wyróżnień w 13 Konkursie Gepperta i III edycji festiwalu dźwięku i obrazu Młode Wilki.
Jego prace były prezentowane m.in. na wystawach indywidualnych w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu, Trafostacji Sztuki w Szczecinie, BWA w Katowicach, BWA w Bydgoszczy, Miejscu Projektów Zachęty w Warszawie, Galerii Widnej w Krakowie, oraz na 13 edycji festiwalu Narracje w Gdańsku. Brał udział w programie rezydencyjnym W788 w Kozielcu nad Wisłą. Zdobywca wyróżnień w 13 Konkursie Gepperta i III edycji festiwalu dźwięku i obrazu Młode Wilki.
Grzegorz Różański
Alicja Klimek
(ur.22.11.1991,Olkusz) – malarka, twórczyni interdyscyplinarnego projektu Law of the Desert, który wyrósł z jej rodzinnych korzeni i relacji z Pustynią Błędowską, przy której mieszka i tworzy.
Absolwentka Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (2016), gdzie w pracowni prof. Janusza Matuszewskiego obroniła dyplom z wyróżnieniem – Monidło. Odkrywanie tożsamości. Po studiach rozwijała cykl badając ludzkie mechanizmy obronne, pamięć emocjonalną i proces integracji wewnętrznej, sama przechodząc przez kryzys psychiczny. Ważnym motywem jest Monidło — fotograficzna „ścianka z otworami na głowę”, symbol dwoistości i zacierania granic między prawdą a pozorem, wnętrzem a zewnętrzem. Jej obrazy to próba uchwycenia istoty człowieczeństwa, emocji i pamięci poprzez archetypy i znaki: pustyni, namiotu, jaskini, ognia, śladów człowieka. Artystka powraca do natury rozumianej jako pierwotna materia: ziemia, piasek, kamień, drzewo. Jej prace wystawiane były w Polsce i za granicą (m.in. Tokio), znajdują się w prywatnych kolekcjach oraz w zbiorach galerii.
Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Absolwentka Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (2016), gdzie w pracowni prof. Janusza Matuszewskiego obroniła dyplom z wyróżnieniem – Monidło. Odkrywanie tożsamości. Po studiach rozwijała cykl badając ludzkie mechanizmy obronne, pamięć emocjonalną i proces integracji wewnętrznej, sama przechodząc przez kryzys psychiczny. Ważnym motywem jest Monidło — fotograficzna „ścianka z otworami na głowę”, symbol dwoistości i zacierania granic między prawdą a pozorem, wnętrzem a zewnętrzem. Jej obrazy to próba uchwycenia istoty człowieczeństwa, emocji i pamięci poprzez archetypy i znaki: pustyni, namiotu, jaskini, ognia, śladów człowieka. Artystka powraca do natury rozumianej jako pierwotna materia: ziemia, piasek, kamień, drzewo. Jej prace wystawiane były w Polsce i za granicą (m.in. Tokio), znajdują się w prywatnych kolekcjach oraz w zbiorach galerii.
Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
